40 yaşımdayım 😅


Bugün benim doğum günüm 🙂 40 yaşımdayım.. Şükürler olsun..

Reklamlar

İlk ameliyatın üzerinden yaklaşık 8 hafta, ikinci ameliyatın üzerinden de yaklaşık 6 hafta geçti. Dün kontrol için hastanedeydim, röntgen çekildi, herşey yolunda. Artık düz tabanlı ve burnu geniş olmak koşuluyla dilediğim ayakkabıyı giyebilecekmişim. Baş parmağımdaki hareket kısıtı yavaş yavaş düzelecekmiş. Bunun için bazı hareketler, mümkün olduğunca da yüzmemi önerdi doktorum. Haftaya Pazartesi günü yani doğum günümden bir gün sonra işe başlayacağım. Herhangi bir tuhaflık hissettiğim anda doktorumla iketişime geçeceğim. Ameliyat esnasında takılan metaller Haziran 18 gibi çıkarılacak. 15 dakikalık, hafif anestezi ile yapılacak bir operasyon olacakmış ve aynı gün taburcu edilecekmişim. Sadece 10 gün kadar yaraların iyileşmesi için rapor verilecekmiş. Ameliyatlarımdan bir buçuk-iki sene sonunda topuklu ayakkabı bile giyebilecekmişim, daha ne olsun:)

Şu anda ilaç olarak sadece yara izlerimin iyileşmesini hızlandırmak için contractubex adında bir merhem sürüyorum. Bunun dışında kullandığım başka bir ilaç yok. Ağrı sancı gibi bir olumsuzluk neredeyse hiç olmadı, sadece ilk 15 gün advil kullandım diyebilirim. Ben bu konuda çok şanslıydım.

Çıplak ayak yürümek oldukça rahat. Babet çorabı gibi çoraplar yaraların üzerine baskı yaptığı için rahatsız ediyor. Ayakkabı içinde de hareketlerim fena sayılmaz. Yine de biraz dikkatli yürüyorum. Ayakkabı olarak ilk zamanlarda giymek için Skechers flex modelinden bir ayakkabı aldım, son derece rahat, işe gidip gelirken giyeceğim. Bir de belirtmeden geçmeyeyim, ayak numaram 39’dan 38,5’a düşmüş, ödemli haldeyken hem de.. Ameliyat sonrası ayakların bir numara küçüldüğü söylentisi doğru galiba 🙂

İşte ayaklarımın son durumu, hala biraz ödem var ama ben gayet iyi hissediyorum.


Ameliyat olmayı düşünenlere tavsiyem ne kadar erken o kadar iyi, beklemenin bir anlamı yok, ilk haftalar biraz zorlanılıyor ama ameliyat sonrası ayakkabılar ile her işinizi kendiniz görürsünüz, korkmayın.

Sevgiler ve şimdiden geçmiş olsun..

İki ayak ameliyatımın üzerinden 18 gün, ikinci sol ayak ameliyatımın üzerinden ise 10 gün geçti. Artık bandajlar yok. Ayakkabı ile rahatça dolaşabiliyorum ama kemiklere takılan metal implantların görevini yapabilmesi, kaynamanın sağlanması için parmaklarımı bükmem yasak hala. Zaten de bükemiyorum, canım yanıyor 🙂 Hareketsizken herhangi bir ağrı olmuyor, ilaçlarım bitti, artık ağrı kesici de almıyorum, sadece akşamları kan sulandırıcı olarak aldığım 1 bebe aspirini var. Çok ayakta kaldığım zamanlarda baş parmağımda zonklamalar oluyordu, yavaş yavaş onlar da azaldı. Baş parmaklarım ile ikinci parmaklarım arasında şeffaf silikon aparatlar var, sürekli takıyorum. Bu hafta hem salı günü hem de bugün pansuman için hastaneye gittik. Bir öncekinde bandajlar çıkartılıp yaraların üzerine gazlı bez ve beyaz bant ile kapatıldı. Bugün ise onlarda çıkartıldı ve yaraların üzerine su geçirmeyen bantlar yapıştırıldı. Böylelikle artık rahatlıkla banyo yapabileceğim. Buna gerçekten çok sevindim ve eve döner dönmez banyo yaptım, tabi ki oturarak 🙂  bundan önceki iki denememde ayaklarıma streç sarmama rağmen bandajlar ıslanmıştı :)) Bir sonraki randevumuz 10 gün sonra, o zaman da dikişler alınacakmış. 

Sol ayağımla ilgili yaşadığım talihsizlik dışında herşey gayet yolunda.

Vee işte ayaklarımın 18 gün önceki ve bugün ki halleri, hayırlı uğurlu olsun 😍


Sol ayağımın vidası gevşediği için yinelenen ameliyatım sabah saat 08:00 civarında başladı, saat 10:00 gibi odama dönmüştüm. Genel anestezi yapıldı ve uyandığımda midem bulanıyordu, 14:30’a kadar yarı uyur yarı uyanık şekildeydim. Ayağıma iki vida ve iki de metal plaka takılmış. Ertesi sabaha kadar ayağa kalkmam yasaklandı. Akşam ağrım oldu ama ağrı kesici serum ile kontrol altına alındı ve rahat rahat uyudum. Sabah uyandıktan sonra Mustafa Bey’in ziyaretini bekledik. Doktorumun nezaretinde ayağa kalktım ve yürüdüm. Haftaya salı günü kontrol için sözleştikten sonra hastaneden çıkış işlemlerimiz başladı, saat 13:00 gibi çıktık ve yarım saat sonra kızıma evime kavuştum. Koltuk değnekleri ile evin içinde yürüyebileceğim ama sadece acil ihtiyaçlar için. Onun dışında bir hafta yatış:) neyse tekrar aynı şeyleri yaşamamak için katlanacağım. Bu arada sağ ayağımda hiç ağrı kalmadı. Ayakkabı ile yürürken oldukça konforluyum.

Ev hallerimiz

Öğlen ilk ameliyat sonrası kontrole gittim. Mustafa Bey’e ilk söylediğim şey sol ayağımda iki gündür yürürken hissettiğim tıkırdama oldu. Bandajlar açıldığında baş parmağımın tarak kemiği ile birlikte aşağı yukarı hareket edebildiğini gördük. Ve tıkırdama o hareketler esnasında elle hissedilebiliyordu. Olasılıklar hakkında kısaca konuştuktan sonra röntgen çektirip durumu netleştirmek üzere tekerlekli sandalye ile radyalojiye götürüldüm. Sonuçlar çıktı ve kötü haber: implant yerinden oynamış, yani basit bir dille vida gevşemiş. 27.07.2017 Perşembe günü bir 15-20 dakika sürecek bir operasyon daha yapılacak ve dikişler tekrar açılıp implant sağlamlaştırılacak, ikinci vida takılacak. Bir gece hastanede kalacağım. Bu durum ile ilgili Mustafa Bey gerçekten üzgün ve mahçup görünüyordu. Ama sanırım bu duruma sebep doktorum değil benim, çünkü kendimi iyi hissettiğim için önerilenden daha uzun süreler ayakta kaldım ve hatta sol ayağımı hafif burkar gibi oldum. 😦 Ameliyat sonrası en önemli kural iki hafta kadar sadece acil ihtiyaçlar için ayağa kalkmak. Bütün bu ameliyat sonrası yazılarımdan çıkarılacak ders budur. Unutmayalım, unutturmayalım..

Sevgiler

Hayaller & Hayatlar 😂

Yine sıkıntısız bir geceydi. Fakat sabah uyandığımda dünkü fazla hareketlerimin sonucu gelişen sağ ayaktaki hafif kanamanın durmadığını, bandaja kadar çıktığını gördüm. Bir de boynum tutulmuş 😅
Kahvaltıdan evvel hastaneyi arayıp pansumana gerek olup olmadığını sordum, evet gelin dediler. Saat 11 gibi evimize yakın olduğu için Acıbadem Ataşehir Cerrahi Tıp Merkezi’ne gittik, acilden giriş yapıp durumu anlattık. Pansumanımı özenle yaptılar, içimiz rahat evimize geri döndük. 
Öğlen annem ve babam 3 çeşit yemekle kapımızı çaldılar. Annem ve babam hem hastanede hem de evde büyük destek oluyorlar bana, sağolsunlar. Hep beraber güzel bir yemek yedik.

Gün boyu hiç ağrım olmadı, ayakkabıya iyice alıştım ama biraz kendimi frenleyip çok da fazla yürümedim. 

Arya Ece ayaktayken kucağıma alamadığım için biraz üzgün, biraz tepkili, üstelik bir de ateşi var. Ben pansumanımı yaptırırken Barış da onu doktora gösterdi, viral bir şeye benziyormuş, boğaz kültürü için örnek alındı, 2 gün sonra sonuç çıkacak. Bu süre içerisinde ateş düşürücüler ile durumu idare edeceğiz:( 

Gece ağrısız ama yine de uykusuz geçti. Arya Ece’nin ateşini kontrol etmek için devamlı uyandım. Beni rahatsız eden tek şey boynumun ağrısı 😦

Sabah yine güzel uyandım. Bugün büyük gün, taburcu oluyorum. Sabahtan Oğuz Bey ziyaretime geldi ve pansumanımı yaptı. Sağ ayağım biraz kızarmış ve ödem yapmış, bu nedenle her ihtimale karşı 10 gün antibiyotik kullanmam gerekecekmiş. Öğlene doğru taburcu işlemleri başladı. Saat 13:00 gibi hastaneden çıktık. Çıkış öncesinde halluks valgus ayakkabısı denen bir ayakkabı verildi, korkunç görünümlü ama bu ayakkabı ile gerçekten çok güzel yürünüyor. Tabanın ön tarafı en olarak daha kısa yapıldığı için yürürken bütün güç topuk tarafında oluyor ve parmaklar kesinlikle acımıyor. Aynı zamanda yürürken destek olması için bir yürüteç de satın aldık, en azından ilk günler alışana kadar rahat ederim diye düşündük. İlaç olarak ilk 10 gün süre ile günde bir defa göbeğe uygulanacak kan sulandırıcı iğne, günde 2 defa ağrı kesici ve yine günde iki defa antibiyotik verildi. İkinci 10 günde sadece ağızdan günde bir defa kan sulandırıcı ilaç kullanacağım.

Ayakkabının vermiş olduğu konfor ile evin içinde biraz fazla dolandım, hatta ayaklarımı streçle sarıp oturarak banyo bile yaptım. Amaa bir de baktım ki sağ ayağım kanamış malesef. İşte bu biraz moralimi bozdu. Demek ki ayakkabıya güvenip çok da ortalarda dolaşmamak gerek..

Ayakkabılarım şöyle;


Akşam biraz ağrım oldu, fakat ikinci gece gibi değildi, ağrı kesici içtim ve çok geçmeden kesildi.

Arya Ece beni görünce çok şaşırmadı nedense, tabi bunda getirdiğimiz balonların ve oyuncağın da etkisi olabilir:) Kızımı çok özlemişim, o da beni özlemiş doğal olarak, bütün gün dibimden ayrılmadı, öğle uykusunu kucak kucağa yaptık, gece de aynı şekilde uyuduk. Bu gece de gayet güzel geçti.

Bu arada Acıbadem Kozyatağı Hastanesinin tüm personeline sonsuz teşekkür ediyorum. Doktorlarım Mustafa Karahan ve Oğuz Durakbaşa başta olmak üzere, hemşireler, misafir ilişkileri, oda servisi son derece ilgili ve güleryüzlüydü. Yemekler çok güzeldi. Tüm sorduğum sorulara sabırla cevap verdiler, tabiri caiz ise bir dediğimi iki etmediler. 4 gün hastanedeydim ama konforum o kadar iyiydi ki neredeyse bana hastane olduğumu hissettirmediler diyebilirim. Tabi ki kimsenin hastane ile işi olmasın ama oldu da benim gibi bir tercih yapmanız gerekirse Acıbadem Grubu Hastanelerini gönül rahatlığı ile tercih edebilirsiniz, tavsiye edebilirim.

Sevgiler

Dün geceki aşırı rahat uykudan sonra sabah erkenden uyandım. Minimal düzeyde bir ağrı ile güne başladım. Sadece sabah tuvalete gitmek için ayaklandıktan sonra bir ağrı yükselmesi oldu, yatağa geri döndükten sonra yapılan buz kompresinden sonra o da hafifledi. Tüm gün gayet huzurlu ve sakin bir gün geçirdim. Aslında bugün eve çıkabiliyorduk ama dün akşamki ağrı atağından sonra bu gece de burada kalmayı tercih ettik, zaten doktorlar da öyle uygun gördü sağolsunlar. Bütün gün gayet iyiydim. Epidural katateri yarın çıkartılacak çünkü akşam üzeri kan sulandırıcı iğne yapıldığı için üzerinden en az 8 saat geçmesi gerekiyormuş.

Çok sevdiğim arkadaşlarım Burcu ve İlknur ziyaretime geldi 🙂 Çok mutlu oldum.


Akşam üstü sonda çıkarıldı. Saat 20:00 gibi tuvalete yürüdüm ve sonra olaylar gelişti. Hafif hafif ağrı gelmeye başladı, zaman geçtikçe artıyordu. İki saat kadar sabrettim sonra ağrı kesici serum bağlandı. Epidural ağrı kesici için butona da bastım. Ağrı dün akşamki kadar çok değildi ama yine de fazlaydı işte. Gece yarısına doğru azaldı ve neredeyse tamamen geçti. Bütün gece yine çok rahat uyudum.

Bu arada 2 gecedir refakatçi olarak annem yanımda kalıyor. Eşim Barış ilk gece refakat etti, daha sonraki günler 3 yaşındaki kızımız Arya Ece’nin yanındaydı. Kızım etkilenmesin (ya da en az etkilensin) diye hastane/ameliyat gibi şeylerden bahsetmedik, beni şu an iş seyahatinde sanıyor. Tüm gün okulda olduğu için oyalanıyor ama geceleri babasıyla olması önemli diye düşündük. Akşamları görüntülü konuşuyoruz. Görüşürken normal görünmeye çalışıyorum ama kapattıktan sonra keyfim kaçıyor, kokusu burnumda tütüyor. Tabi malesef gece uykuları huzursuzlaşmış, annem nerede, anneme gidelim diyormuş uyku aralarında. Kimse evlatlarından ayrılmasın, kimse annesinden uzak kalmasın dilerim..